Ānṛśaṃsya, Amātya-Guṇa, and Reconciliatory Counsel (आनृशंस्य–अमात्यगुण–संधि-उपदेशः)
त्वादृशं हि कुले जातमनृशंसं बहुश्रुतम् । अमात्यं को न कुर्वीत राज्यप्रणयकोविदम्
tvādṛśaṃ hi kule jātam anṛśaṃsaṃ bahuśrutam | amātyaṃ ko na kurvīta rājya-praṇaya-kovidam ||
তোমার জন্ম উচ্চকুলে। তুমি করুণাশীল, বহু শাস্ত্রে পারদর্শী এবং রাজ্যশাসন ও রাষ্ট্রনীতির কলায় নিপুণ। তোমার মতো যোগ্য পুরুষকে কে মন্ত্রী করে নেবে না?
भीष्म उवाच
Bhīṣma highlights the ethical and practical qualifications of an ideal minister: noble upbringing, compassion (non-cruelty), broad learning in śāstra, and proven competence in governance. Such virtues make a person naturally worthy of trust and appointment.
In the instruction on dharma and governance in the Śānti Parva, Bhīṣma addresses a listener with praise, emphasizing that someone possessing humane character, learning, and administrative skill is exactly the kind of person any ruler would appoint as a minister.