Shloka 39
शल्यस्य सेनापत्याभ्युपगमः | Śalya’s Acceptance of Command
“निश्चय ही युद्धमें प्राण देनेवालोंकी ओर अप्सराएँ बड़ी प्रसन्नतासे निहारा करती हैं। पितृगण उन्हें अवश्य ही देवताओं-की सभामें सम्मानित होते देखते हैं। वे स्वर्गमें अप्सराओंसे घिरकर आनन्दित होते देखे जाते हैं ।। पन्थानममरैर्यान्तं शूरैश्वैवानिवर्तिभि: । अपि तत्संगतं मार्ग वयमध्यारुहेमहि,“देवता तथा युद्धमें पीठ न दिखानेवाले शूरवीर जिस मार्गसे जाते हैं, क्या उसी मार्गपर अब हमलोग भी वृद्ध पितामह, बुद्धिमान् आचार्य द्रोण, जयद्रथ, कर्ण तथा दुःशासनके साथ आरूढ़ होंगे?
sañjaya uvāca |
niścaya hi yuddhe prāṇa-dāyināṁ prati apsarasaḥ prītāḥ samantān nirīkṣante |
pitaras tān niyataṁ devānāṁ sabhāyāṁ satkṛtān paśyanti |
te svarge apsarobhiḥ parivṛtā ānanditā dṛśyante ||
panthānam amarair yāntaṁ śūraiś caivānivartibhiḥ |
api tat-saṅgataṁ mārgaṁ vayam adhyāruhemahi |
vṛddha-pitāmahaṁ buddhimantam ācārya-droṇam jayadratham karṇam duḥśāsanaṁ ca saha ||
সঞ্জয় বললেন—নিশ্চয়ই যুদ্ধে প্রাণ ত্যাগকারীদের দিকে অপ্সরারা পরম আনন্দে চেয়ে থাকে। পিতৃগণ তাঁদের দেবসভায় সম্মানিত অবস্থায় অবশ্যই দেখেন। স্বর্গে অপ্সরাদের দ্বারা পরিবেষ্টিত হয়ে তাঁরা আনন্দে মগ্ন দেখা দেন। যে পথে অমরগণ এবং যুদ্ধে কখনও না-ফেরা স্থির বীরেরা যান—আমরাও কি এখন সেই পথেই আরোহণ করব?
संजय उवाच