Baka Dālbhya at Avakīrṇa-tīrtha: Rāṣṭra-kṣaya and Release through Prasāda (Śalya-parva, Adhyāya 40)
इत्युक्त्वा तु ततो गाधिरविश्वामित्रं निवेश्य च । जगाम त्रिदिवं राजन विश्वामित्रो5भवन्नूप:,राजन! यों कहकर राजा गाधि विश्वामित्रको राजसिंहासनपर बिठाकर स्वर्गलोकको चले गये। तत्पश्चात् विश्वामित्र राजा हुए
ity uktvā tu tato gādhir viśvāmitraṃ niveśya ca | jagāma tridivaṃ rājan viśvāmitro 'bhavan nṛpaḥ ||
এ কথা বলে রাজা গাধি বিশ্বামিত্রকে সিংহাসনে প্রতিষ্ঠিত করলেন। তারপর, হে রাজন, গাধি ত্রিদিবে গমন করলেন; অতঃপর বিশ্বামিত্র রাজা হলেন।
वैशग्पायन उवाच
The verse highlights dharmic governance: royal authority is transferred through a conscious, legitimate installation of a successor, emphasizing orderly succession and responsibility rather than seizure of power.
After making his statement, King Gādhi seats Viśvāmitra on the throne and then departs to heaven; Viśvāmitra subsequently assumes kingship.