Trita in the Well (Udapāna-kathā) — Balarāma’s Tīrtha Observances
रत्नानि मुक्तामणिविद्रुमं चा- प्यग्रयं सुवर्ण रजतं सुशुद्धम् अयस्मयं ताम्रमयं च भाण्डं ददौ द्विजातिप्रवरेषु राम:
vaiśampāyana uvāca |
ratnāni muktāmaṇi-vidrumaṃ cāpy agryaṃ suvarṇa-rajataṃ suśuddham |
ayasmayaṃ tāmramayaṃ ca bhāṇḍaṃ dadau dvijāti-pravareṣu rāmaḥ ||
বৈশম্পায়ন বললেন— রাম (বলরাম) দ্বিজশ্রেষ্ঠ ব্রাহ্মণদের রত্ন, মুক্তা, মণি ও প্রবাল, উৎকৃষ্ট স্বর্ণ এবং অতি বিশুদ্ধ রৌপ্য দান করলেন। তদুপরি লোহা ও তামার নির্মিত পাত্রও বিতরণ করলেন।
वैशम्पायन उवाच
The verse foregrounds dāna as a dharmic duty: wealth is to be used for righteous purposes, especially honoring worthy brāhmaṇas and sustaining the moral-religious order. Generosity, purity of gifts, and proper recipients together create ethical merit.
Vaiśampāyana narrates Balarāma’s acts of lavish gifting: he distributes precious materials (gems, pearls, coral), refined gold and silver, and practical metal vessels (iron and copper) to eminent brāhmaṇas, portraying him as upholding dharma through munificence.