तेषामापततां तत्र संहृष्टानां परस्परम् । सम्मर्द: सुमहान् जज्ञे घोररूपो भयानक:,परस्पर हर्षमें भरकर एक-दूसरेपर आक्रमण करनेवाले उभयपक्षके सैनिकोंका वह घोर एवं महान् संघर्ष बड़ा भयंकर हुआ
teṣām āpatatāṁ tatra saṁhṛṣṭānāṁ parasparam | sammardaḥ sumahān jajñe ghorarūpo bhayānakaḥ ||
সঞ্জয় বললেন— সেখানে উল্লাসে উন্মত্ত হয়ে পরস্পরের ওপর ঝাঁপিয়ে পড়া উভয় পক্ষের সৈন্যদের মধ্যে এক ভয়ংকর, মহাসংঘর্ষ জন্ম নিল—রূপে ঘোর, প্রকৃতিতে আতঙ্কজনক।
संजय उवाच
The verse highlights how exhilaration and mutual antagonism in war rapidly intensify into a terrifying, uncontrollable melee, implicitly warning that unchecked passions (harṣa/utsāha joined with hatred) magnify suffering and obscure dharmic restraint.
Sañjaya describes both armies charging at each other with excitement; their collision produces a massive, chaotic close-quarters battle (sammarda) that is horrific and frightening.