Arjuna’s Northern Conquests: Kimpuruṣa-lands, Hāṭaka, Mānasasaras, and the Harivarṣa Boundary
तत्र कृत्यमहं मनन््ये कोशस्य परिवर्धनम् | करमाहारयिष्यामि राज्ञ: सर्वान् नृपोत्तम
tatra kṛtyam ahaṃ manye kośasya parivardhanam | karam āhārayiṣyāmi rājñaḥ sarvān nṛpottama ||
হে নৃপশ্রেষ্ঠ! এখন আমি রাজকোষের বৃদ্ধি করাকেই কর্তব্য মনে করি। হে নৃপোত্তম! সকল রাজাকে অধীন করে তাদের কাছ থেকে কর-উপহার সংগ্রহ করতে চাই।
अर्जुन उवाच
The verse highlights a kingly priority within rājadharma: maintaining and increasing the treasury to sustain governance. It frames revenue (kara/tribute) as a practical duty of rule, tied to political subordination of other rulers rather than private gain.
Arjuna states his policy/intention: he deems it necessary to expand the treasury and proposes collecting tribute from all kings—implying conquest or bringing them under suzerainty—addressing a superior ruler as “best of kings.”