मौसलोत्पत्तिः — The Birth of the Musala and the Sages’ Pronouncement
उदयास्तमने नित्यं पुर्या तस्यां दिवाकर: । व्यदृश्यतासकृत् पुम्भि: कबन्धै: परिवारित:,उस नगरीमें रहनेवाले लोगोंको उदय और अस्तके समय सूर्यदेव प्रतिदिन बारंबार कबन्धोंसे घिरे दिखायी देते थे
udayāstamane nityaṃ puryāṃ tasyāṃ divākaraḥ | vyadṛśyatāsakṛt pumbhiḥ kabandhaiḥ parivāritaḥ ||
বৈশম্পায়ন বললেন—সেই নগরীতে প্রতিদিন সূর্যোদয় ও সূর্যাস্তের সময় অধিবাসীরা বারবার সূর্যদেবকে দেখত, যেন তিনি কাবন্ধ—শিরোহীন ধড়—দিয়ে পরিবেষ্টিত। এ ছিল ভয়ংকর অমঙ্গল-লক্ষণ, যা আসন্ন বিপর্যয় ও শৃঙ্খলা-ভঙ্গের ইঙ্গিত দিত।
वैशम्पायन उवाच
When adharma ripens, nature itself seems to mirror the moral disorder through ominous signs; such portents warn that unchecked wrongdoing leads to collective ruin.
Vaiśampāyana describes a fearful omen in a city: at dawn and dusk the Sun appears repeatedly as if ringed by kabandhas (headless trunks), signaling impending catastrophe.