Shloka 17
त्वयि मोहं समापन्ने पाण्डवानभिधावति । “यदि विजय हुई तो तुम्हारी बहुत बड़ी कीर्ति फैलेगी और पराजय होनेपर अक्षय स्वर्गकी प्राप्ति निश्चित है। राधानन्दन! तुम्हारे मोहग्रस्त हो जानेके कारण तुम्हारा पुत्र वृषसेन अत्यन्त कुपित हो पाण्डवोंपर धावा कर रहा है” ।। एतच्छुत्वा तु वचनं शल्यस्यामिततेजस: । हृदि चावश्यकं भावं चक्रे युद्धाय सुस्थिरम्,अमिततेजस्वी शल्यकी यह बात सुनकर कर्णने अपने हृदयमें युद्धके लिये आवश्यक भाव (उत्साह, अमर्ष आदि)-को दृढ़ किया
tvayi mohaṁ samāpanne pāṇḍavān abhidhāvati | “yadi vijayo bhaviṣyati tarhi tava mahān yaśaḥ prathayiṣyate, parājaye tu akṣaya-svarga-prāptir niścitā | rādhānandana! tava moha-grastatvāt tava putro vṛṣasenaḥ atyanta-kupitaḥ pāṇḍavān prati dhāvati” || etac chrutvā tu vacanaṁ śalyasyāmita-tejasaḥ | hṛdi cāvaśyakaṁ bhāvaṁ cakre yuddhāya su-sthiram ||
সঞ্জয় বললেন—“তুমি মোহগ্রস্ত হওয়ায় পাণ্ডবরা ধেয়ে আসছে। জয় হলে তোমার মহাকীর্তি সর্বত্র ছড়াবে, আর পরাজয় হলে অক্ষয় স্বর্গলাভ নিশ্চিত। হে রাধানন্দন! তোমার মোহের কারণে তোমার পুত্র বৃষসেন ক্রোধে দগ্ধ হয়ে পাণ্ডবদের উপর ঝাঁপিয়ে পড়েছে।” শল্যের এই বাক্য শুনে, মহাতেজস্বী কর্ণ হৃদয়ে যুদ্ধের জন্য প্রয়োজনীয় দৃঢ় সংকল্প—উদ্যম, অমর্ষ ও অবিচল স্থৈর্য—স্থাপন করলেন।
संजय उवाच