अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
शिखण्डी सहदेवश्व नकुलो नाकुलिस्तथा । जनमेजय: शिनेर्नप्ता बहवश्न प्रभद्रका:
sañjaya uvāca |
śikhaṇḍī sahadevaś ca nakulo nākulis tathā |
janamejayaḥ śiner naptā bahavaś ca prabhadrakāḥ ||
সঞ্জয় বললেন—শিখণ্ডী, সহদেব, নকুল, নাকুলি, শিনির পৌত্র জনমেজয় এবং বহু প্রভদ্রক—এই সকল অমিততেজস্বী বীর ধৃষ্টদ্যুম্নের অগ্রভাগে থেকে রণক্ষেত্রে বিচরণ করতে করতে কর্ণের উপর বাণবর্ষণ করল এবং নানাবিধ অস্ত্রশস্ত্রে আঘাত হানতে লাগল।
संजय उवाच
The verse highlights the ethical and practical force of coordinated duty in war: many allied heroes act in disciplined formation before their commander (Dhṛṣṭadyumna), directing their effort against Karṇa. It suggests that in a dharmic struggle, responsibility is shared—victory and burden alike arise from collective resolve rather than individual bravado.
Sañjaya reports that several Pāṇḍava-aligned warriors—Śikhaṇḍī, Sahadeva, Nakula, Nākuḷi, Janamejaya (Śini’s grandson), and many Prabhadrakas—advance in front of Dhṛṣṭadyumna and attack Karṇa, moving about the battlefield while raining arrows and striking him with various weapons.