कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
राजा दुर्योधनकी आज्ञा पाकर आपके पुत्र अत्यन्त कुपित हो भीमसेनको मार डालनेकी इच्छासे उनके सामने गये, मानो पतंग आगके समीप जा पहुँचे हों ।।
rājā duryodhanasyājñāṃ prāpya tava putrā atyantaṃ kupitā bhīmasenaṃ mārayituṃ kāmayamānāḥ tasya sammukhaṃ jagmuḥ, yathā pataṅgā agni-samīpaṃ prāpnuyuḥ. śrutarvā durdharaḥ krāthaḥ vivitsur vikaṭaḥ samaḥ niṣaṅgī kavacī pāśī tathā nandonanandakau duṣpradharṣaḥ subāhur vātavegaḥ suvarcā dhanugrāho durmado jalasandhaḥ śalaḥ saha ca—ete mahābalāḥ parākramiṇaś ca tava putrā bahubhir rathaiḥ parivṛtā bhīmasenasya samīpaṃ prāpuḥ, taṃ sarvataḥ parivārya tasthuḥ.
দুর্যোধনের আদেশ পেয়ে আপনার পুত্রগণ প্রবল ক্রোধে ভীমসেনকে বধ করতে উদ্যত হয়ে তার সম্মুখে অগ্রসর হল—যেন পতঙ্গ অগ্নির নিকট ধেয়ে যায়। শ্রুতর্বা, দুর্ধর, ক্রাথ, বিবিৎসু, বিকট, সম, নিষঙ্গী, কবচী, পাশী, নন্দ ও উপনন্দ; এবং দুষ্প্রধর্ষ, সুবাহু, বাতবেগ, সুবর্চা, ধনুগ্রাহ, দুর্মদ, জলসন্ধ, শল ও সহ—এই মহাবলী আপনার পুত্রগণ বহু রথে পরিবৃত হয়ে ভীমসেনের কাছে এসে তাকে চারিদিক থেকে ঘিরে দাঁড়াল।
संजय उवाच
The verse highlights the ethical danger of anger-driven obedience: when one follows an unjust command out of rage and pride, one may rush toward ruin like a moth to flame. It implicitly contrasts blind loyalty and wrath with discernment (viveka) and dharmic restraint.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that, on Duryodhana’s order, many of Dhritarashtra’s sons and allied warriors advance in a massed chariot formation, surround Bhima from all sides, and prepare to strike him down.