सम: कर्णस्य समरे य: स कर्णस्य पश्यत: । वृषसेनो महातेजा: शीघ्रास्त्रो दृढविक्रम:,जो समरभूमिमें कर्णके समान ही पराक्रमी था, शीघ्रतापूर्वक अस्त्र चलानेवाला, सुदृढ़ बल-विक्रमसे सम्पन्न और महान् तेजस्वी था, वह कर्णपुत्र वृषसेन अभिमन्युका वध सुनकर की हुई अपनी प्रतिज्ञाको याद रखनेवाले अर्जुनके साथ भिड़कर कर्णके देखते-देखते उनके द्वारा यमलोक पहुँचा दिया गया
samaḥ karṇasya samare yaḥ sa karṇasya paśyataḥ | vṛṣaseno mahātejāḥ śīghrāstro dṛḍhavikramaḥ ||
সঞ্জয় বললেন—যে রণে কর্ণের সমান পরাক্রমী, দ্রুত অস্ত্রচালনায় নিপুণ, দৃঢ় বিক্রম ও মহাতেজে দীপ্ত—সেই কর্ণপুত্র বৃষসেন, অভিমন্যু-বধের সংবাদে অর্জুনের প্রতিজ্ঞার কথা স্মরণ করে তার সঙ্গে যুদ্ধে জড়াল; আর কর্ণের চোখের সামনেই ধনঞ্জয় তাকে যমসদনে পাঠাল।
संजय उवाच
The verse highlights the binding force of a warrior’s vow (pratijñā) and how dharma-shaped resolve can lead to uncompromising action in war, even against a formidable opponent, despite the sorrow and ethical tension surrounding vengeance.
Sañjaya describes Vṛṣasena, Karna’s powerful son, as Karna’s equal in battle. Vṛṣasena engages Arjuna, but Arjuna—remembering his vow made in response to Abhimanyu’s killing—slays him in Karna’s very presence, sending him to Yama’s realm.