Shloka 2
Adhyāya 17 — गजयुद्ध-वृत्तान्तः, सहदेव-दुःशासन-संघर्षः, नकुल-कर्ण-समागमः
Elephant-battle account; Sahadeva–Duhshasana clash; Nakula–Karna encounter
संजय कहते हैं--राजन्! तदनन्तर पाण्डव-सेनाके उत्तर भागमें दण्डधारके द्वारा मारे जाते हुए रथी, हाथी, घोड़े और पैदलोंका आर्तनाद गूँज उठा ।। निवर्तयित्वा तु रथं केशवो<र्जुनमब्रवीत् वाहयन्नेव तुरगान् गरुडानिलरंहस:,उस समय भगवान् श्रीकृष्णने अपना रथ लौटाकर गरुड़ और वायुके समान वेगवाले घोड़ोंको हाँकते हुए ही अर्जुनसे कहा--
sañjaya uvāca—rājan! tad-anantaraṁ pāṇḍava-senāke uttara-bhāge daṇḍadhārake dvārā māryamāṇeṣu rathīṣu hastīṣu aśveṣu ca padātiṣu cārtanādo ghoṣaṁ lebhe. nivartayitvā tu rathaṁ keśavo ’rjunam abravīt, vāhayann eva turagān garuḍānilaraṁhasaḥ—tasmin kāle bhagavān śrīkṛṣṇaḥ sva-rathaṁ nivartya garuḍa-vāyu-sadṛśa-vega-vatāṁ aśvān vāhayann arjunam uvāca.
সঞ্জয় বললেন—রাজন্! তারপর পাণ্ডবসেনার উত্তর ভাগে দণ্ডধারের আঘাতে নিহত রথী, গজ, অশ্ব ও পদাতিকদের করুণ আর্তনাদ ধ্বনিত হল। তখন কেশব রথ ফিরিয়ে, গরুড় ও বায়ুর ন্যায় বেগবান অশ্ব চালাতে চালাতেই অর্জুনকে বললেন।
संजय उवाच