भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
श्रुतकीर्तिस्तथा वीरो जयत्सेनं सुतं तव । अभ्ययात् समरे राजन् हन्तुकामो यशस्विनम्,राजन! इसी प्रकार वीरवर श्रुतकीर्तिने युद्धभूमिमें आपके यशस्वी पुत्र जयत्सेनको मार डालनेकी इच्छासे उसपर आक्रमण किया
śrutakīrtis tathā vīro jayatsenaṃ sutaṃ tava | abhyayāt samare rājan hantukāmo yaśasvinam ||
রাজন! তেমনি বীর শ্রুতকীর্তি যুদ্ধে আপনার যশস্বী পুত্র জয়ৎসেনকে বধ করিবার অভিপ্রায়ে তার প্রতি অগ্রসর হইল।
संजय उवाच
The verse highlights the war-ethic of the kṣatriya sphere: combatants act with determined intent, seeking victory and renown, even when that intent is explicitly lethal. It reflects the tension between duty-bound valor and the moral weight of violence.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that the warrior Śrutakīrti advances to attack Dhṛtarāṣṭra’s son Jayatsena on the battlefield, aiming to kill him.