Arjuna’s Advance toward Bhīṣma; The Gāṇḍīva’s Signal and the Armies’ Convergence (भीष्माभिमुखगमनम् — गाण्डीवनिर्घोष-ध्वजवर्णनम्)
मामेव भृशसंक्रुद्धा हन्तुमभ्युद्यता युधि । “ये महारथी शूरवीर धृतराष्ट्रपुत्र अत्यन्त कुपित हो युद्धमें मुझे ही मारनेके लिये उद्यत हो यहाँ आये हैं
mām eva bhṛśa-saṅkruddhā hantum abhyudyatā yudhi |
সঞ্জয় বললেন—সেই মহারথীরা প্রবল ক্রোধে উন্মত্ত হয়ে যুদ্ধে আমাকে বধ করতেই উদ্যত হয়ে অগ্রসর হয়েছে।
संजय उवाच
The verse highlights how unchecked anger (krodha) in war narrows perception into a single destructive aim—killing—underscoring the ethical danger of rage-driven action even within a battlefield context.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that certain fighters, seized by intense anger, have moved forward in the battle specifically determined to kill him.