Arjuna–Bhīṣma Strategic Engagement and Mutual Arrow-Interdiction (भीष्मार्जुनसमागमः)
अथ ते द्रौपदीपुत्रा: सौभद्रश्न महारथ: । नकुल: सहदेवश्व धृष्टद्युम्नश्व॒ पार्षत:
atha te draupadīputrāḥ saubhadraś ca mahārathaḥ | nakulaḥ sahadevaś ca dhṛṣṭadyumnaś ca pārṣataḥ ||
তারপর দ্রৌপদীর পুত্রগণ, মহারথ সৌভদ্র (অভিমন্যু), নকুল, সহদেব এবং পার্ষত-পুত্র ধৃষ্টদ্যুম্ন—এই সকল মহাবলী যোদ্ধা অগ্রসর হলেন। বজ্রের মতো প্রবল বেগের তীক্ষ্ণ, দ্রুত তীরে তারা ধৃতরাষ্ট্র-পুত্রদের যন্ত্রণা দিতে দিতে তাদের ওপর ঝাঁপিয়ে পড়লেন।
संजय उवाच
The verse underscores the Mahābhārata’s battlefield ethic: warriors act with disciplined force in accordance with kṣatriya-duty, yet the imagery of crushing advance also hints at the heavy moral weight and suffering inherent in war.
Sañjaya reports that the Pāṇḍava-aligned heroes—Draupadī’s sons, Abhimanyu, Nakula, Sahadeva, and Dhṛṣṭadyumna—charge the Kaurava forces, striking them with sharp arrows and pressing forward with overwhelming momentum.