बभ्रुवाहन-धनंजययोः संग्रामः
Babhruvāhana and Dhanaṃjaya’s engagement at Maṇipūra
ततो<5थ वचन स्मृत्वा भ्रातुर्ज्येष्लस्थ भारत । न हन्तव्या रणे तात क्षत्रिया विजिगीषव:
tato 'tha vacanaṃ smṛtvā bhrātur jyeṣṭhasya bhārata | na hantavyā raṇe tāta kṣatriyā vijigīṣavaḥ ||
তখন, হে ভারত, জ্যেষ্ঠ ভ্রাতার বাক্য স্মরণ করে অর্জুন মনে মনে বলল—“তাত! রণে বিজয়কামী ক্ষত্রিয়দের হত্যা করা উচিত নয়।” সেই উপদেশ মনে রেখে সে যুদ্ধ ও ধর্ম—উভয়ের ভারসাম্য ভাবতে লাগল।
वैशम्पायन उवाच
Even in warfare, dharma can require restraint: those kṣatriyas who are merely striving for victory are not to be slain, implying a preference for subduing or defeating without unnecessary killing, in obedience to righteous counsel.
Vaiśaṃpāyana narrates that Arjuna, after addressing opponents and recalling his elder brother’s instruction, pauses to reflect on how to act in a way that secures victory while avoiding wrongful slaughter.