Arjuna’s request to Krishna and the opening of the Kāśyapa–Brāhmaṇa mokṣa discourse (Āśvamedhika-parva 16)
उपपन्नं च तत्सव॑॑ श्रुतचारित्रसंयुतम् । भावेनातोषयच्चैनं गुरुवृत्त्या परंतप:
upapannaṃ ca tat sarvaṃ śrutacāritrasaṃyutam | bhāvenātoṣayac cainaṃ guruvṛttyā paraṃtapaḥ ||
সেই ঋষি শ্রুতি-সমৃদ্ধ ও সচ্চরিত্রে যুক্ত—সর্বগুণে উপপন্ন ছিলেন। পরন্তপ কাশ্যপ গুরুভক্তির আচরণে ও অন্তরের ভাব দিয়ে সেবা করে তাঁকে সন্তুষ্ট করলেন।
ब्राह्मण उवाच
Spiritual worth is measured by learning joined to upright conduct, and a disciple progresses through sincere inner devotion (bhāva) expressed as respectful service and proper teacher-oriented conduct (guru-vṛtti).
Kāśyapa encounters an accomplished sage, recognizes his qualifications (learning and character), accepts him as a guru, serves him with devotion, and thereby satisfies the sage.