Satyavatī’s Disclosure and the Summoning of Vyāsa
Niyoga for Kuru Succession
दिव्यरूपा हि सा देवी गड़ा त्रिपथगामिनी । मानुषं विग्रहं कृत्वा श्रीमन्तं वरवर्णिनी,त्रिपथगामिनी दिव्यरूपिणी देवी गंगा ही अत्यन्त सुन्दर मनुष्य-देह धारण करके देवराज इन्द्रके समान तेजस्वी नृूपशिरोमणि महाराज शान्तनुको, जिन्हें भाग्यसे इच्छानुसार सुख अपने-आप मिल रहा था, सुन्दरी पत्नीके रूपमें प्राप्त हुई थीं
divyarūpā hi sā devī gaṅgā tripathagāminī | mānuṣaṁ vigrahaṁ kṛtvā śrīmantam varavarṇinī ||
বৈশম্পায়ন বললেন—দিব্যরূপিণী ত্রিপথগামিনী দেবী গঙ্গা মানবদেহ ধারণ করলেন। অতিশয় সুন্দরী, শ্রীসমৃদ্ধ ও দীপ্তিময় হয়ে—যেন ভাগ্যই মূর্ত হয়ে—ইন্দ্রসম জ্যোতির্ময় মহারাজ শান্তনুর নিকট তিনি পত্নীরূপে এলেন।
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the meeting of human kingship with divine agency: prosperity and destiny (śrī) can appear as if personified, and divine powers may enter human life in embodied form, shaping royal lineage and responsibility.
Vaiśampāyana describes the river-goddess Gaṅgā, called Tripathagāminī, taking on a human body and becoming the wife of King Śāntanu, who is portrayed as exceptionally radiant and fortunate.