आदि पर्व — खाण्डवदाह प्रसङ्गः: पावकस्य याचनं तथा इन्द्रवर्षनिवारणोपायः
Adi Parva — Khāṇḍava episode: Agni’s request and the means to resist Indra’s rain
आदित्य इव त॑ देशं कृत्स्नं सर्व व्यकाशयत् । तस्य दृष्ट्वा तपस्तादूग् रूप॑ चाद्धुतमुत्तमम्
āditya iva taṁ deśaṁ kṛtsnaṁ sarvaṁ vyakāśayat | tasya dṛṣṭvā tapastādṛg rūpaṁ cādbhutam uttamam ||
বৈশম্পায়ন বললেন—সূর্যের ন্যায় তিনি সেই সমগ্র দেশকে সর্বদিকে আলোকিত করছিলেন। তাঁকে দেখে—তাঁর তপস্যার এমন প্রত্যক্ষ দীপ্তি এবং তাঁর আশ্চর্য, পরম উৎকৃষ্ট রূপ—(দর্শকেরা বিস্ময়ে অভিভূত হল)।
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights tapas as a moral-spiritual force: disciplined austerity manifests outwardly as clarity, radiance, and excellence, inspiring reverence and self-restraint in those who witness it.
Vaiśampāyana describes a figure whose presence illuminates the whole area like the sun; observers see his powerful austerity and extraordinary, supreme form, and are overwhelmed by the marvel of it.