कल्माषपाद-शाप-कारणम्
Cause of Kalmāṣapāda’s Niyoga under a Curse
दृष्टवा च देवकन्यां तां तपतीं चारुहासिनीम् । वसिष्ठेन सहायान्तीं संहृष्टो 5भ्यधिकं बभौ
dṛṣṭvā ca devakanyāṃ tāṃ tapatīṃ cāruhāsinīm | vasiṣṭhena sahāyāntīṃ saṃhṛṣṭo 'bhyadhikaṃ babhau ||
মধুর হাস্যময় দেবকন্যা তপতীকে বসিষ্ঠের সঙ্গে আসতে দেখে রাজা সংবরণ অতিশয় আনন্দিত হলেন এবং তাঁর দীপ্তি আরও বেড়ে উঠল।
वसिष्ठ उवाच
The verse highlights the auspicious role of a righteous guide (Vasiṣṭha) in aligning royal desire with dharma: when a king’s life-events proceed under sagely counsel and divine propriety, they are depicted as bringing inner joy and outward splendor.
Vasiṣṭha arrives bringing (or accompanying) the celestial maiden Tapatī. On seeing her approach with the sage, King Saṃvaraṇa becomes intensely pleased and appears more radiant, signaling the favorable turn toward their union.