The Yadu–Vṛṣṇi–Andhaka Genealogies and the Purpose of Kṛṣṇa’s Advent
तस्याहुकश्चाहुकी च कन्या चैवाहुकात्मजौ । देवकश्चोग्रसेनश्च चत्वारो देवकात्मजा: ॥ २१ ॥ देववानुपदेवश्च सुदेवो देववर्धन: । तेषां स्वसार: सप्तासन् धृतदेवादयो नृप ॥ २२ ॥ शान्तिदेवोपदेवा च श्रीदेवा देवरक्षिता । सहदेवा देवकी च वसुदेव उवाह ता: ॥ २३ ॥
tasyāhukaś cāhukī ca kanyā caivāhukātmajau devakaś cograsenaś ca catvāro devakātmajāḥ
পুনর্বসুর এক পুত্র ও এক কন্যা ছিলেন—আহুক ও আহুকী। আহুকের দুই পুত্র—দেবক ও উগ্রসেন। দেবকের চার পুত্র—দেববান, উপদেব, সুদেব ও দেববর্ধন; এবং সাত কন্যা—ধৃতদেবা (জ্যেষ্ঠা), শান্তিদেবা, উপদেবা, শ্রীদেবা, দেবরক্ষিতা, সহদেবা ও দেবকী। শ্রীকৃষ্ণের পিতা বসুদেব এই সকল ভগবৎভক্তা ভগ্নীদের বিবাহ করেন।
This verse continues the dynastic record, naming Āhuka’s children and identifying Devaka’s line, which is connected to the Yadu-Vṛṣṇi heritage leading toward Kṛṣṇa’s appearance.
Ugrasena is a key Yadu king associated with Mathurā; the Bhāgavatam lists him here to establish the historical and devotional context of Kṛṣṇa’s dynasty.
Genealogies anchor Kṛṣṇa-līlā in sacred history and help devotees remember the Lord’s providence through generations, strengthening faith and continuity in hearing (śravaṇam).