Yayāti, Devayānī, Śarmiṣṭhā, and the Exchange of Youth: The Unsatisfied Nature of Desire
शर्मिष्ठाजानती वासो गुरुपुत्र्या: समव्ययत् । स्वीयं मत्वा प्रकुपिता देवयानीदमब्रवीत् ॥ १० ॥
śarmiṣṭhājānatī vāso guru-putryāḥ samavyayat svīyaṁ matvā prakupitā devayānīdam abravīt
শর্মিষ্ঠা অজান্তে গুরুপুত্রী দেবযানীর বস্ত্রকে নিজের মনে করে পরে নিল। এতে দেবযানী ক্রুদ্ধ হয়ে এ কথা বলল।
This verse shows how mistaking something as “mine” can trigger anger and conflict—Devayānī becomes enraged simply by believing the garment was her own.
Śarmiṣṭhā unknowingly wore Devayānī’s garment; Devayānī, thinking her property had been taken, became furious and confronted her.
Verify facts before reacting—many quarrels begin from misunderstanding and possessiveness; pausing to clarify can prevent unnecessary harm.