Adhyaya 29
এই অধ্যায়ত হৰিৰ (ৰাধা-কৃষ্ণসহ) মহাপূজাৰ ধাপে ধাপে বিধান বৰ্ণনা কৰা হৈছে। প্ৰথমে মানসপূজা, তাৰ পিছত আৱাহন আৰু প্ৰতিমাত স্থাপন, লগতে অঙ্গ-দেৱতাসকলৰ আহ্বান। তাৰ পাছত ঘণ্টা-বাদ্যৰ মঙ্গলধ্বনি, পাদ্য-অৰ্ঘ্য-আচমন আদি অতিথি-সত্কাৰৰ দৰে উপচাৰ আৰু অৰ্ঘ্যদ্ৰব্য প্ৰস্তুতি উল্লেখ আছে। তাৰ পিছত স্নানবিধি—সুগন্ধি জলস্নান, তেলাভ্যংগ, উড্বর্তন আৰু পঞ্চামৃতাভিষেক (দুধ, দই, ঘী, মধু, শর্কৰা) মন্ত্ৰসহ; লগতে শ্ৰীসূক্ত, বিষ্ণুসূক্ত আদি বৈদিক/পৌৰাণিক স্তোত্ৰ আৰু মহাপুৰুষবিদ্যাৰ পাঠ। বস্ত্ৰ, যজ্ঞোপবীত, অলংকাৰ, ঋতু-তিলক, ফুল-তুলসীৰে নামোচ্চাৰণপূৰ্বক অৰ্চনা, ধূপ-দীপ, বিস্তৃত মহানৈবেদ্য (খাদ্যতালিকা সহ), জলাৰ্পণ, হাত ধোৱা, নিৰ্মাল্য ব্যৱস্থা, তাম্বূল, ফল, দক্ষিণা আৰু সংগীতসহ আৰতি বিধান কৰা হৈছে। শেষত স্তৱ, কীৰ্তন, নৃত্য, প্ৰদক্ষিণা আৰু প্ৰণাম (অষ্টাঙ্গ/পঞ্চাঙ্গ, নাৰী-পুৰুষভেদে)ৰে সেৱা সম্পূৰ্ণ হয়। সংসাৰ-ৰক্ষাৰ প্ৰাৰ্থনা, নিত্য স্বাধ্যায়, আৱাহিত ৰূপৰ বিসৰ্জন আৰু বিগ্ৰহ-শয়নো কোৱা হৈছে। ফলশ্ৰুতিত বিষ্ণুৰ সান্নিধ্য/পাৰ্ষদত্ব, গোলোকপ্ৰাপ্তি, আৰু কাম্যভাৱে পূজাতো ধৰ্ম-কাম-অৰ্থ-মোক্ষ লাভ; মন্দিৰ নিৰ্মাণ আৰু নিত্যপূজাৰ বাবে দানৰ মহাপুণ্য, যজমান-পুরোহিত-সহায়ক-অনুমোদকৰ যৌথ কৰ্মফল, আৰু পূজাৰ দান অপহৰণৰ নিন্দা আছে। একাগ্ৰতা নাথাকিলে বাহ্য আচাৰৰ ফল কমে, আৰু হৰিপূজা বিনা বিদ্বান তপস্বীৰো সিদ্ধি নহয় বুলি উপদেশ দিয়া হৈছে।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.