Adhyaya 21
এই অধ্যায়ত শ্ৰীনাৰায়ণে চাৰিটা আশ্ৰম—ব্ৰহ্মচাৰী, গৃহস্থ, বানপ্ৰস্থ আৰু যতি—ৰ বিভাগ কৰি, সংস্কাৰদ্বাৰা পৰিশুদ্ধ দ্বিজ ব্ৰহ্মচাৰীৰ ধৰ্ম বিশেষভাৱে নিৰূপণ কৰিছে। গুৰুগৃহত বাস কৰি বেদাধ্যয়ন, শৌচ, ইন্দ্ৰিয়নিগ্ৰহ, সত্যবচন, বিনয় আদি গুণ, আৰু প্ৰাতঃ-সায়ং হোম, নিয়ত ভিক্ষাটন, ত্ৰিকাল সন্ধ্যা, নিত্য বিষ্ণুপূজা আদি দৈনন্দিন কৰ্তব্য বৰ্ণিত হৈছে। গুৰুৰ আজ্ঞা সম্পূৰ্ণ মান্য কৰা, আহাৰত মিততা, স্নান-ভোজন-হোম-জপৰ সময়ত মৌন, অলংকাৰ-প্ৰদৰ্শনত সংযম, আৰু মদ্য-মাংসাদি বর্জন—এই সকলো সংযম আৰু শুদ্ধিৰ সহায়ক বুলি কোৱা হৈছে। নাৰীৰ প্ৰতি কামদৃষ্টি, স্পৰ্শ, কথোপকথন বা কামচিন্তা কঠোৰভাৱে এৰাই চলিবলৈ উপদেশ দিয়া হৈছে; তথাপি গুৰুপত্নীৰ প্ৰতি যথোচিত সন্মান আৰু শীল বজাই ৰাখিবলৈ নিৰ্দেশ আছে। অধ্যয়ন সমাপ্তিৰ পাছত জীৱনৰ পৰৱৰ্তী পথ—সন্ন্যাস গ্ৰহণ বা শাসনবদ্ধ ব্ৰহ্মচৰ্য অব্যাহত ৰখা—বিষয়ে দিশা দিয়া হৈছে। কলিযুগত কিছুমান নৈষ্ঠিক ব্ৰতৰ অযোগ্যতাৰ উল্লেখ কৰি, প্ৰাজাপত্য, সাৱিত্ৰ, ব্ৰাহ্ম আৰু নৈষ্ঠিক—এই চাৰিধৰণৰ ব্ৰহ্মচৰ্য বৰ্ণনা কৰি সামৰ্থ্য অনুসাৰে গ্ৰহণ কৰিবলৈ উপসংহাৰ কৰা হৈছে।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.