Adhyaya 5
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে দেৱীক ‘মঙ্গল’ নামৰ পূৰ্বস্থানৰ পৰা পশ্চিমমুখী তীৰ্থযাত্ৰাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। যাত্ৰীক গঙ্গা-স্ৰোত নামৰ পবিত্ৰ ধাৰা আৰু তাত অৱস্থিত লিঙ্গৰ ওচৰলৈ যাবলৈ কোৱা হয়; “সুৰাৰ্ক”ৰ বিশেষ উল্লেখো আছে। যাত্ৰাফল কামনা কৰিলে বিধি অনুসাৰে স্নান, পিণ্ডদান সম্পূৰ্ণ কৰা, আৰু ব্ৰাহ্মণসকলক অন্নদান দাক্ষিণাসহ প্ৰদান কৰিবলৈ উপদেশ দিয়া হৈছে। শেষত ফলশ্ৰুতিত তীৰ্থমাহাত্ম্য বৰ্ণিত—ই কলিযুগৰ পাপসঞ্চয় নাশ কৰে, আৰু পাঠ-শ্ৰৱণেও পাপহৰণ হয়। লগতে দুৰ্বুদ্ধিৰ লোকক এই কথা নেদিবলৈ আৰু ভবিষ্যোক্ত বিধান অনুসাৰে নিয়মমতে শ্ৰদ্ধাৰে শুনিবলৈ ৰক্ষাবাণী দিয়া হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मंगलात्पश्चिमे स्थितम् । गंगास्रोतस्तथा लिंगं सुरार्कं च विशेषतः
ঈশ্বৰে ক’লে: হে মহাদেৱী, তাৰ পাছত মঙ্গলৰ পশ্চিমে অৱস্থিত স্থানলৈ যোৱা উচিত—বিশেষকৈ গঙ্গাৰ স্ৰোত আৰু ‘সুৰাৰ্ক’ নামে লিঙ্গলৈ।
Verse 2
तान्गच्छेद्विधिवद्देवि यदि यात्राफलेप्सुता । स्नात्वा पिण्डप्रदानं च कुर्यात्तत्र यथार्थतः । ब्राह्मणेभ्यस्तथा देयमन्नं भूरि सदक्षिणम्
হে দেবী, যদি কোনো জনে তীৰ্থযাত্ৰাৰ পূৰ্ণ ফল কামনা কৰে, তেন্তে বিধিমতে সেই স্থানসমূহলৈ গমন কৰিব। তাত স্নান কৰি যথাৰ্থভাৱে পিণ্ড-প্ৰদান কৰিব, আৰু ব্ৰাহ্মণসকলক যথোচিত দক্ষিণাসহ প্ৰচুৰ অন্ন দান কৰিব।
Verse 3
इति ते कथितं मया प्रिये कलिपापौघविनाशनं शुभम् । निखिलं तीर्थमहोदयोदयं पठितं सद्विनिहंति पापसंहतिम्
হে প্ৰিয়ে, মই তোমাক এই শুভ কাহিনী ক’লোঁ, যি কলিযুগৰ পাপৰ বন্যা বিনাশ কৰে। তীৰ্থসমূহৰ মহোদয়-গৌৰৱৰ এই সম্পূৰ্ণ পাঠ পঢ়িলে নিশ্চয় সঞ্চিত পাপসমূহ ধ্বংস হয়।
Verse 4
इदं न देयं दुर्बुद्धेः सुतरां पापनाशनम् । श्रोतव्यं विधिना तद्वद्भविष्योक्तविधानतः
এই উপদেশ দুৰ্বুদ্ধিসম্পন্ন লোকক কেতিয়াও দিব নালাগে, কিয়নো ই অতি পাপনাশক। ভবিষ্যতে ঘোষিত বিধান অনুসৰি, বিধিমতে ইয়াক শুনা উচিত।
Verse 5
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचमोऽध्यायः
ইয়াতে শ্ৰী স্কান্দ মহাপুৰাণৰ একাশি হাজাৰ শ্লোকৰ সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত ‘গঙ্গেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণন’ নামৰ পঞ্চম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।