Mantra 11
घृ॒तेना॒क्तौ प॒शूँस्त्रा॑येथा॒j रेव॑ति॒ यज॑माने प्रि॒यं धा आ वि॑श । उ॒रोर॒न्तरि॑क्षात्स॒जूर्दे॒वेन॒ वाते॑ना॒स्य ह॒विष॒स्त्मना॑ यज॒ सम॑स्य त॒न्वा॒ भव । वर्षो॒ वर्षी॑यसि य॒ज्ञे य॒ज्ञप॑तिं धा॒: स्वाहा॑ दे॒वेभ्यो॑ दे॒वेभ्य॒: स्वाहा॑
ghṛténa’ktáu paśū́ṃs trāyethā́j revati yajámāne priyáṃ dhā́ ā́ víśa | urór antárikṣāt sajū́r devéna vā́tenā́sya havíṣas tmánā yaja sám asya tanvā́ bhava | várṣo várṣīyasi yajñé yajñápatíṃ dhā́ḥ svā́hā devébhyo devébhyaḥ svā́hā ||
ঘৃতৰে লেপিত হৈ, হে ৰেৱতী, পশুসকলক ৰক্ষা কৰা; যজমানৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰি, যজমানৰ প্ৰিয় বস্তু স্থাপন কৰা। বিস্তৃত অন্তৰিক্ষৰ পৰা, দেৱ বায়ুৰ সৈতে একেলগে, এই হৱিঃৰ আত্মশক্তিৰ দ্বাৰাই যজন কৰা; সি দেহত সম্পূৰ্ণ হওক। তুমি বৰ্ষা; তুমি অধিক বৰ্ষণ কৰ। যজ্ঞত যজ্ঞপতিক স্থাপন কৰা: স্বাহা—দেৱসকললৈ; দেৱসকললৈ স্বাহা।
घृ॒तेन । अ॒क्तौ । प॒शून् । त्रा॒ये॒थाः । j । रेव॑ति । यज॑माने । प्रि॒यम् । धाः । आ । वि॒श । उ॒रोः । अ॒न्तरि॑क्षात् । स॒जूर् । दे॒वेन । वाते॑न । अ॒स्य । ह॒विषः॑ । त्मना॑ । यज । सम॑स्य । त॒न्वा॑ । भव । वर्षः॑ । वर्षी॑यसि । य॒ज्ञे । य॒ज्ञप॑तिम् । धाः । स्वाहा॑ । दे॒वेभ्यः॑ । दे॒वेभ्यः॑ । स्वाहा॑