आ तत्त॑ इन्द्रा॒यव॑: पनन्ता॒भि य ऊ॒र्वं गोम॑न्तं॒ तितृ॑त्सान् । स॒कृ॒त्स्वं ये पु॑रुपु॒त्रां म॒हीᳪ स॒हस्र॑धारां बृह॒तीं दुदु॑क्षन्
ā́ tát te indra āyávaḥ panantā́bhi yá ū́rvaṃ gómantaṃ títṛtsān | sakṛ́t sváṃ yé puruputrā́ṃ mahī́ṃ sahásradhārāṃ bṛhatī́ṃ dudúkṣan
হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ প্ৰতি আয়ৱসকল স্তৱ গায়—যিসকলে পাৰ হ’বলৈ ইচ্ছুক হৈ গোধন-সমৃদ্ধ আৱৰণ (উৰ্ব) বিচাৰে। একেবাৰে একবাৰেই তেওঁলোকে নিজৰ মহান পৃথিৱী—বহুপুত্ৰা, সহস্ৰধাৰা, বৃহতী মাতৃক—দোহন কৰিলে।
आ । तत् । ते । इ॒न्द्र॒ । आ॒यवः । प॒न॒न्त॒ । अ॒भि । ये । ऊ॒र्वम् । गोम॑न्तम् । तितृ॑त्सान् । स॒कृत् । स्वम् । ये । पु॒रु॒पु॒त्राम् । म॒हीम् । स॒हस्र॑धाराम् । बृ॒ह॒तीम् । दु॒दु॒क्षन्