इ॒दᳪ ह॒विः प्र॒जन॑नं मे अस्तु॒ दश॑वीर॒ᳪ सर्व॑गणᳪ स्व॒स्तये॑ । आ॒त्म॒सनि॑ प्रजा॒सनि॑ पशु॒सनि॑ लोक॒सन्य॑भय॒सनि॑ । अ॒ग्निः प्र॒जां ब॑हु॒लां मे॑ करो॒त्वन्नं॒ पयो॒ रेतो॑ अ॒स्मासु॑ धत्त
idáṃ havíḥ prajánanaṃ me astu daśavīráṃ sárvagaṇaṃ svastáye | ātmásani prajā́sani paśúsani lokásany abháyasani | agníḥ prajā́ṃ bahulā́ṃ me karotv ánnaṃ páyo réto asmā́su dhatta
ইদং হৱিঃ মোৰ বাবে প্ৰজাজননৰ কাৰণ হওক—দশ বীৰ-পুত্ৰে সমৃদ্ধ, সকলো গণে পৰিপূৰ্ণ, কল্যাণৰ বাবে। আত্ম-সনি, প্ৰজা-সনি, পশু-সনি, লোক-সনি, অভয়-সনি। অগ্নিয়ে মোৰ বাবে বহুল প্ৰজা কৰোক; আৰু অন্ন, পয়ঃ (দুগ্ধ), ৰেতঃ আমাৰ ভিতৰত স্থাপন কৰোক।
इदम् । हविः । प्र-जननम् । मे । अस्तु । दश-वीरम् । सर्व-गणम् । स्वस्तये । आत्म-सनिः । प्रजा-सनिः । पशु-सनिः । लोक-सनिः । अभय-सनिः । अग्निः । प्रजाम् । बहुलाम् । मे । करोतु । अन्नम् । पयः । रेतः । अस्मासु । धत्त