विश्व॑कर्मन् ह॒विषा॒ वर्ध॑नेन त्रा॒तार॒मिन्द्र॑मकृणोरव॒ध्यम् । तस्मै॒ विश॒: सम॑नमन्त पू॒र्वीर॒यमु॒ग्रो वि॒हव्यो॒ यथाऽस॑त्
viśvákarman havíṣā várdhanena trātā́ram índram akṛṇor avádhyam | tásmai víśaḥ sám anāmanta pūrvī́r ayám ugró vihávyó yáthā́ ’sat ||
হে বিশ্বকৰ্মন, হৱিষা আৰু বৃদ্ধি-সাধনে তুমি ইন্দ্ৰক—ৰক্ষকক—অবধ্য কৰি তুলিলা। তস্মৈ পূৰ্বৰ জনসমূহ নত হ’ল, যাতে এই উগ্ৰজন যথোচিতভাৱে আহ্বানযোগ্য হয়।
वि॒श्व-क॑र्मन् । ह॒विषा॑ । वर्ध॑नेन । त्रा॒तार॑म् । इन्द्र॑म् । अ॒कृ॒णोः॒ । अ॒व॒ध्य॑म् । तस्मै॑ । विशः॑ । सम॑-नमन्त । पू॒र्वीः । अ॒यम् । उ॒ग्रः । वि॒-हव्यः॑ । यथा॑ । अ॒स॒त् ।