
Agni as the bountiful, ṛta-sustaining fire who makes the sacrifice auspicious and protects the rite
Agni
Bright propitiatory and protective—an opening-fire (Agneya) confidence that turns praise into safeguarding power
R̥ṣi not provided in input; these Agni verses commonly circulate across multiple RV families in Sāmavedic selection with emphasis on ritual utility rather than explicit lineage in this excerpt.
এই দশতিত অগ্নিক ঋতাবান—পবিত্ৰ ঋত/ধৰ্মৰ ধাৰক—ৰূপে যজ্ঞত স্থাপন কৰা হয়। তেওঁৰ শুক্ৰ-শোচিষ (উজ্জ্বল দীপ্তি) আৰু বৃহত্ত্বৰ প্ৰশংসাৰ পাছত হবি, দান, ক্ৰিয়া আৰু স্তোত্ৰক ‘ভদ্ৰ/শিৱ’ কৰিবলৈ শুভ-সূত্ৰসমূহ পুনঃপুন উচ্চাৰিত হয়। অগ্নি বিশ্পতি ৰূপে যজ্ঞ-গৃহ আৰু বেদী-প্ৰাঙ্গণৰ ৰক্ষক; সঠিকভাৱে প্ৰজ্বলিত আৰু আহ্বানিত অগ্নিয়ে ৰক্ষসক দূৰ কৰি অধ্বৰক নিৰাপদ আৰু মঙ্গলময় কৰে, যেতিয়া ঋত্বিজসকলে ঋতানুগত নিয়মিত স্তুতিসহ উপস্থ থাকি সেৱা কৰে।
Mantra 1
प्र मंहिष्ठाय गायत ऋताव्ने बृहते शुक्रशोचिषे उपस्तुतासो अग्नये
গাওক, অগ্নিৰ বাবে—সৰ্বাধিক দানশীল, ঋতৰ পালনকৰ্তা, মহান দীপ্ত-জ্যোতিৱান; উপস্তুত ভক্তসকল প্ৰশংসাৰে ওচৰত থিয় হৈ গাওক।
Mantra 2
प्र सो अग्ने तवोतिभिः सुवीराभिस्तरति वाजकर्मभिः यस्य त्वं सख्यमाविथ
হে অগ্নি, যাক তুমি তোমাৰ সহায়-অনুগ্রহে পোষণ কৰিছা, বীৰ-সন্তানসমৃদ্ধ সেইজন বিজয়-লাভকাৰী কৰ্মেৰে সকলো বাধা অতিক্ৰম কৰে; সেইজনেই, যাক তুমি সখ্য দান কৰিছা।
Mantra 3
तं गूर्धया स्वर्णरं देवासो देवमरतिं दधन्विरे देवत्रा हव्यमूहिषे
সুৱৰ্ণ-দীপ্তিমান সেইজনক দেবতাসকলে উচ্চ কীৰ্তনে প্রতিষ্ঠা কৰিলে—মৰুৎসহ মিত্ৰ সেই দেৱ অগ্নিক; কিয়নো তুমি দেবতালৈ হব্য (আহুতি) বহন কৰোঁতা।
Mantra 4
मा नो हृणीथा अतिथिं वसुरग्निः पुरुप्रशस्त एशः यः सुहोता स्वध्वरः
হে বসুদাতা অগ্নি, উপকাৰী অতিথি, আমাৰ ওপৰত ক্ৰোধ নকৰিবা; কিয়নো এই অগ্নি বহুপ্ৰশংসিত, সুহোতা—সু-ধ্বৰ (সুশৃঙ্খল যজ্ঞ) সম্পাদনকাৰী।
Mantra 5
भद्रो नो अग्निराहुतो भद्रा रातिः सुभग भद्रो अध्वरः भद्रा उत प्रशस्तयः
আমালৈ আহূত অগ্নি ভদ্ৰ হওক; হে সুভগা, দান-ৰাতি ভদ্ৰ হওক; অধ্বৰ-যজ্ঞ ভদ্ৰ হওক, আৰু ভদ্ৰ হওক প্ৰশস্তি-স্তোত্ৰসমূহো।
Mantra 6
यजिष्ठं त्वा ववृमहे देवं देवत्रा होतारममर्त्यम् अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम्
সৰ্বাধিক যজ্য তোমাকেই আমি বাছি লওঁ—দেৱ, দেৱসমূহৰ মাজত হোতা, অমৰ, এই যজ্ঞৰ বাবে সুক্ৰতু (সু-কাৰ্যক্ষম)।
Mantra 7
तदग्ने द्युम्नमा भर यत्सासाहा सदने कं चिदत्रिणम् मन्युं जनस्य दूढ्यम्
হে অগ্নে, সেই দ্যুম্ন (গৌৰৱ-জ্যোতি) ইয়ালৈ আন—যি সদনে জয়ী হৈ, যিকোনো অত্রিণ (গ্ৰাসক শত্রু)কো দমন কৰে, আৰু জনসকলৰ দুঢ্য (দমনকাৰী) মন্যুকো।
Mantra 8
यद्वा उ विश्पतिः शितः सुप्रीतो मनुषो विशे विश्वेदग्निः प्रति रक्षांसि सेधति
যেতিয়া গৃহৰ অধিপতি বিশ্পতি—তীক্ষ্ণ-জ্বালাময়, সুপ্ৰীত—মানৱৰ জনসমূহৰ হিতাৰ্থে অৱস্থিত থাকে, তেতিয়া অগ্নি সৰ্বতোভাৱে ৰাক্ষসসকলক প্ৰতিহত কৰি নিবাৰণ কৰে।
It teaches that when Agni is properly praised and invoked, he upholds ṛta (right ritual order), makes the sacrifice auspicious, and protects the rite from obstruction.
Because the verses function as ritual affirmations: they declare the oblation, the gift, the adhvara (sacrifice), and the praises as ritually ‘propitious,’ ensuring correctness and success.
In Vedic ritual language, rakṣas are forces that disrupt sacrifice. A well-kindled, well-pleased Agni—established as viśpati (guardian)—is said to prevent such disturbances.