बालिशस्तु नरो नित्यं वैक्लब्यं योऽनुवर्तते।स मज्जत्यवशश्शोके भाराक्रान्तेव नौर्जले।।
bāliśas tu naro nityaṃ vaiklabyaṃ yo 'nuvartate | sa majjaty avaśaḥ śoke bhārākrānteva naur jale || 4.7.10 ||
যি মূৰ্খ মানুহে সদায় নিৰাশা-দুৰ্বলতাক অনুসৰণ কৰে, সি আত্মসংযম হেৰুৱাই শোকত ডুব যায়—ভাৰত চাপা নাও যেনেকৈ পানীত ডুবি যায়।
A man who is unwise and distraught only gets sunk in grief like a heavily loaded boat (sinks) in water.
Dharma requires self-mastery: surrendering to despair destroys one’s capacity to act rightly and effectively.
Sugrīva counsels the grieving Rāma, warning that habitual despondency leads only to deeper ruin.
Dhairya (steadiness) and ātmā-nigraha (control over the mind).