Adhyaya 86

এই অধ্যায়ত শ্ৰাৱণ মাহৰ বাৰ্ষিক আচাৰ ‘পবিত্ৰাৰোপণ’ৰ বিধান বৰ্ণিত—বছৰজোৰা পূজাৰ পূৰ্ণতা আৰু ভক্তি-বৃদ্ধিৰ বাবে বিষ্ণুৰ ওপৰত সংস্কৃত পবিত্ৰ সূতা/মালা অৰ্পণ কৰা। গ্ৰহণযোগ্য সামগ্ৰী (লিনেন/সূতা, ৰূপা, সোণ আৰু বিকল্প), প্ৰস্তুতিৰ নিয়ম (তিনিটা তন্তু, ধোৱা, গাঁঠৰ সংখ্যা, সুগন্ধি আৰু ৰং), আৰু লিঙ্গ বা প্ৰতিমাত অনুপাত অনুসৰি স্থাপন কৰাৰ কথা কোৱা হৈছে। চন্দ্ৰপক্ষৰ তিথি অনুসৰি কোন কোন দেবতাৰ সৈতে সংযোগ কৰিব লাগে তাৰ মানচিত্রো দিয়া আছে। তাৰ পিছত স্থাপন আৰু অভিষেক/সংস্কাৰৰ ক্ৰম—পেটিকা/কাস্কেটত অধিবাস, গাঁঠসমূহত সহায়ক শক্তিৰ আহ্বান, মুদ্ৰাৰ অনুক্ৰম, ছিটনি আৰু মন্ত্রোচ্চাৰ (যেনে “ক্লীং কৃষ্ণায়”)। শেষত নৈবেদ্য, দীপমালা, গুৰুপূজা, বৈষ্ণৱৰ সন্মান আৰু কেশৱৰ ওচৰত ক্ষমা-প্ৰাৰ্থনাৰে আচাৰ সম্পূৰ্ণ হয়। এই ব্ৰতক ‘উৎসৱৰ ৰজা’ বুলি প্ৰশংসা কৰি মহাপবিত্ৰকাৰী ফলদায়ক আৰু ভক্তিসহ কৰিলে সকলোৰে বাবে যোগ্য বুলি কোৱা হৈছে।