Adhyaya 85

অধ্যায় ৮৫ত ঋতুভিত্তিক বৈষ্ণৱ আচাৰ-বিধান বৰ্ণিত হৈছে, য’ত বিষ্ণুক জলত অধিষ্ঠিত বুলি ধৰি বৈশাখ–জ্যেষ্ঠ মাহত আৰু বিশেষকৈ একাদশী–দ্বাদশী তিথিত পূজা কৰা হয়। গীত-বাদ্য-নৃত্যসহ উৎসৱ পালন, মাটিৰ বেদীত “বিষ্ণুৰ শয্যা” নিৰ্মাণ, আৰু শীতল সুগন্ধি জল প্ৰস্তুত কৰাৰ কথা কোৱা হৈছে। দেৱতাৰ প্ৰতিষ্ঠাত শালগ্ৰাম শিলাক শ্ৰেষ্ঠ মানা হৈছে; সেয়া নাথাকিলে গোপাল বা ৰাম আদি মূৰ্তি/প্ৰতিমা স্থাপন কৰিব লাগে। জলত থিয় হৈ তুলসী-সুগন্ধিত জলে নিৰ্দিষ্ট মন্ত্রেৰে অৰ্চনা কৰা হয়, আৰু দ্বাদশী ৰাতিৰ বিশেষ পূজা আৰু জাগৰণেৰে বিধি সম্পূৰ্ণ হয়। ফলশ্ৰুতিত কোৱা হৈছে—ই মহাপুণ্য বহু যজ্ঞৰ সমান, বংশশুদ্ধি কৰে, যমৰ যাতনা পৰা মুক্তি দিয়ে, আৰু নিজৰ বংশধৰক নৰকৰ ভয়ৰ পৰা ৰক্ষা কৰে; শেষত সায়ুজ্য/মোক্ষ লাভ হয়। কিন্তু অবিশ্বাস, পাপবুদ্ধি, নাস্তিকতা, সদা সংশয় আৰু কেৱল তর্কবাদ—এই পাঁচ স্বভাৱে ফল বাধাগ্ৰস্ত কৰে।