Adhyaya 83

পাৰ্বতীয়ে মাহে-মাহে পালনীয় উৎসৱৰ বিষয়ে সুধিলে মহেশ্বৰ শিৱে চৈত্ৰ শুদ্ধ পক্ষৰ ডোলাঁ-মহোৎসৱৰ বিধান বৰ্ণনা কৰে। বিশেষকৈ একাদশীৰ মাহাত্ম্য ক’লে আৰু ক’লে যে কৃষ্ণ/বিষ্ণুক ডোলাঁ (ঝুলা)ত বহুৱাই জনসমক্ষে সমূহীয় পূজা কৰা উচিত। এই অধ্যায়ত কলিযুগত দৰ্শনৰ শুদ্ধিকাৰক শক্তি প্ৰশংসিত—ঘোৰ পাপীও প্ৰভুৰ দৰ্শন কৰি আৰু কোমলভাৱে ডোলাঁ দোলাই মুক্তি লাভ কৰে বুলি কোৱা হৈছে। দেৱতা, নাগ, গন্ধৰ্ব, অপ্সৰা আৰু ঋষিসকলৰ মহাজাগতিক উপস্থিতিৰ কথাও উল্লেখ আছে। আচাৰ-বিধিত গায়ত্ৰী-ধাঁচৰ উপাসনা, “ওঁ নমো ভগৱতে বাসুদেৱায়” মন্ত্র, ষোড়শোপচাৰ পূজা, অঙ্গ/কৰ/শাৰীৰক ন্যাস, শ্ৰী (লক্ষ্মী)সহ প্ৰতিষ্ঠা, পাঁচ বাদ্যসহ আৰতি, অৰ্ঘ্য অৰ্পণ, গুৰুলৈ দক্ষিণা, বৈষ্ণৱসকললৈ বিতৰণ, আৰু ভজন-সংগীত-নৃত্যৰ মাধ্যমে সমূহীয় ভক্তি—এইদৰে উৎসৱক লিতুৰ্জি আৰু জনভক্তিৰ একত্ৰ ৰূপে স্থাপন কৰা হৈছে।