Adhyaya 80

শিৱ–পাৰ্বতী সংলাপত মহাদেৱে ঘোষণা কৰে যে বিষ্ণুৰ মহিমা শ্ৰৱণ কৰাই মুক্তিদায়ক। তাৰ পিছত তেওঁ উদাহৰণৰ শৃংখলাৰে ‘সৰ্বোচ্চ’ ধৰ্ম কোনটো—এই প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে: যুধিষ্ঠিৰে ভীষ্মক সোধে, বিভিন্ন দাবীৰ মাজত কোন ধৰ্ম সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ। ভীষ্মে প্ৰাচীন পুণ্ডৰীক–নাৰদ কাহিনী বৰ্ণনা কৰে। পুণ্ডৰীকৰ নিয়মিত ব্ৰহ্মচৰ্য, তীৰ্থযাত্ৰা আৰু শালগ্ৰাম-সেৱা মন্ত্র-নিষ্ঠ ভক্তিত পৰিণত হয় আৰু শেষত বিষ্ণুৰ সাক্ষাৎ দৰ্শন লাভ হয়। নাৰদ আৰু ব্ৰহ্মাই একত্ৰিত তত্ত্ব প্ৰকাশ কৰে—ধৰ্ম, বেদ, যজ্ঞ আৰু জগতৰ আধাৰ নাৰায়ণ। অধ্যায়ৰ অন্তত ভগৱান বিষ্ণুৱে পুণ্ডৰীকক দিৱ্য সান্নিধ্য দান কৰে আৰু নাম-স্মৰণক সৰ্বজনীন ফলদায়ক বুলি প্ৰতিষ্ঠা কৰে। বিশেষকৈ কলিযুগত অষ্টাক্ষৰী মন্ত্র “ওঁ নমো নাৰায়ণায়”ক সৰ্বাধিক কার্যকৰ উপায় বুলি মহিমা কৰা হৈছে।