Adhyaya 68

মহেশ্বৰ (শিৱ) নাৰদক বৈষ্ণৱৰ লক্ষণ আৰু আধ্যাত্মিক মহিমা বৰ্ণনা কৰে। বৈষ্ণৱ সেইজন, যি বিষ্ণু-নিষ্ঠ, ক্ষমা, দয়া, তপস্যা, সত্য আৰু অহিংসাৰ গুণেৰে ভূষিত, আৰু হিংসামূলক ধৰ্মাচৰণ ত্যাগ কৰে। বাহ্য চিহ্ন হিচাপে তুলসীৰ মালা পৰিধান, দ্বাদশ তিলক ধাৰণ, আৰু শঙ্খ-চক্ৰ-গদা-পদ্ম আদি বিষ্ণুৰ চিহ্ন বহন কৰাৰ কথা কোৱা হৈছে। এই অধ্যায়ত বৈষ্ণৱৰ দৰ্শনেই পবিত্ৰকাৰী, তেওঁলোকে সমগ্ৰ বংশ উদ্ধাৰ কৰিব পাৰে, আৰু কলিযুগত পবিত্ৰতাত ‘বিষ্ণুসম’ বুলি ঘোষণা কৰা হৈছে। বৈষ্ণৱক সন্মান কৰা আৰু ভোজন কৰোৱালে অসীম পুণ্য লাভ হয়—ইয়াক সকলো দেৱতাৰ পূজাৰ সমান বুলি কোৱা হৈছে, আৰু ব্ৰাহ্মণ-ভোজনৰ পুণ্যতকৈও বহুগুণ ফলদায়ক বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।