
The Concluding Observance (Udyāpana) of the Cāturmāsya Vows
অধ্যায় ৬৫ত চাতুৰ্মাস্য ব্ৰতৰ উদ্যাপনা (সমাপ্তি-অনুষ্ঠান)ক অনিবার্য পূৰ্ণতা বুলি কোৱা হৈছে। নাৰদে উদ্যাপনা কেনেকৈ কৰিব লাগে সুধিলে, উমাপতি মহাদেৱে বুজাই দিয়ে যে উদ্যাপনা নকৰিলে ব্ৰতৰ ফল সম্পূৰ্ণ নহয়, আৰু অপূৰ্ণ পালন কৰিলে গম্ভীৰ কৰ্মদোষো লাগিব পাৰে। জগন্নাথ জাগ্ৰত হোৱাৰ পিছত (চাতুৰ্মাস্য শেষত) ব্ৰতধাৰীয়ে ব্ৰাহ্মণসকলৰ ওচৰলৈ গৈ ক্ষমা-প্ৰাৰ্থনা কৰে আৰু ত্যাগ কৰা বস্তুৰ ক্ষতিপূৰণ স্বৰূপ বিকল্প দান কৰে—যেনে তেল ত্যাগ কৰিলে ঘী, ঘী ত্যাগ কৰিলে দুধ। তাৰ পিছত ব্ৰত-অনুসাৰে দান আৰু ভোজনৰ বিধান দিয়া হৈছে: মৌন-দিনে তিলৰ লাড়ু সোনাসহ, ভোজন-দিনে দধি-সহ ভাত, ৰাতি-ভোজন ব্ৰতৰ বাবে ছয় ৰসযুক্ত আহাৰ, গাই-বলদ সোনাসহ, দীপ (সোনাৰ দীপো), পাদুকা, শস্য-ফল-ভঁৰাল আদি। শেষত শঙ্খ-চক্ৰ-গদাধাৰী অনাদি বিষ্ণুৰ শুদ্ধ পূজা কৰি পাপনাশক কৃপা লাভৰ কথা কোৱা হৈছে।
No shlokas available for this adhyaya yet.