Adhyaya 243

এই অধ্যায়ত শুভ মুহূর্তত শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ ৰাজাভিষেক বৰ্ণিত হৈছে। বশিষ্ঠ আদি মহর্ষিয়ে মন্ত্রোচ্চাৰণ, হোম, পবিত্ৰ জল আৰু মঙ্গলদ্ৰব্যেৰে বিধিপূৰ্বক অভিষেক সম্পন্ন কৰে। ৰাম-সীতা দিৱ্য শোভাৰে সিংহাসনত অধিষ্ঠিত হয়, আকাশীয় শুভ লক্ষণ দেখা যায়; লক্ষ্মণ, ভৰত, শত্রুঘ্ন, সুগ্ৰীৱ, জাম্বৱান, হনুমান আৰু বিভীষণ আদি মিত্ৰ-সহচৰে সেৱা-কাৰ্য সম্পাদন কৰে। ভক্তিত আপ্লুত মহাদেৱ শংকৰ সীতা-ৰামৰ উচ্চ স্তৱ কৰে—ৰামক পৰব্ৰহ্ম আৰু সীতাক শক্তি/লক্ষ্মী ৰূপে স্বীকাৰ কৰি, বিষ্ণু-শ্ৰী, শিৱ-গৌৰী আদি দিৱ্য যুগলৰ সৈতে তাদাত্ম্য প্ৰকাশ কৰে। তাৰ পিছত ৰামচন্দ্ৰে স্তোত্ৰৰ ফলশ্ৰুতি ক’লে—ৰক্ষা, ঐশ্বৰ্য, বিজয় আৰু শীঘ্ৰ সিদ্ধি লাভ। শেষত দেবতা আৰু পৰিচাৰকসকলে স্তোত্ৰ জপ কৰি বিদায় লয়।