Adhyaya 236

দেৱী পাৰ্বতীয়ে মহাদেৱ শিৱক সুধে—ভক্তিহীন বুলি কোৱা ব্ৰাহ্মণসকলে যি “তামসিক” শাস্ত্ৰ প্ৰচাৰ কৰে, সেয়া কোনবোৰ আৰু তাৰ স্বৰূপ কি। শিৱ (বা শিৱ-পাৰ্বতী সংলাপ বৰ্ণনা কৰা উচ্চতৰ কণ্ঠ) অ-ৱৈষ্ণৱ বা বিপথগামী মতসমূহৰ নাম উল্লেখ কৰে—পাশুপত আদি শৈৱ মত, কণাদৰ বৈশেষিক, গৌতমৰ ন্যায়, কপিলৰ সাংখ্য, চাৰ্বাক, আৰু দৈত্যসকলক মোহিত কৰিবলৈ বিষ্ণু-বুদ্ধৰ নামেৰে প্ৰচলিত “মিথ্যা” বৌদ্ধ-উপদেশৰ বিতৰ্কমূলক বৰ্ণনা। ইয়াত কলিযুগত মায়াবাদক প্ৰবঞ্চনাময় শাস্ত্ৰ বুলি সমালোচনা কৰা হয়। তাৰ পিছত অষ্টাদশ পুৰাণক ত্ৰিগুণ অনুসাৰে শ্ৰেণীবিভাগ কৰি কিছুমানক তামসিক বুলি চিহ্নিত কৰা হয়, আৰু এই গুণ-শ্ৰেণীবিভাগ স্মৃতি-ধাৰালৈও বিস্তাৰিত হয়। শেষত তামসিক সঙ্গ-সংসৰ্গ ত্যাগ কৰিবলৈ উপদেশ দি কথন পুনৰ হৰি-সম্পৰ্কীয় শিক্ষালৈ আগবঢ়ে।