Adhyaya 229

পাৰ্বতীয়ে শিৱক সৃষ্টিৰ উৎপত্তি আৰু ভগৱানৰ অৱতাৰসমূহৰ তত্ত্ব ব্যাখ্যা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে। শিৱে কসমোগনি বৰ্ণনা কৰে: তত্ত্বসমূহ উদ্ভৱ হয়, মহাসাগৰ গঠিত হয়, হৰি যোগ-নিদ্ৰাত লীন হয়, আৰু নাভি-পদ্মৰ পৰা ব্ৰহ্মা উৎপন্ন হৈ বিষ্ণুক স্তৱ কৰে; তাৰ পাছত ভগৱানে সৃষ্টিক্ৰিয়া প্ৰৱৰ্তিত কৰে। ইয়াত ৰুদ্ৰৰ জন্মৰ অন্তৰ্কথা আছে আৰু কোৱা হয় যে সংহাৰৰ কৰ্তব্য সংকৰ্ষণৰ অংশৰূপে ৰুদ্ৰে পালন কৰে। অধ্যায়ত বিষ্ণুৰ অন্তৰ্যামী-ৰূপসমূহৰ উল্লেখ আৰু দশাৱতাৰসমূহৰ তালিকাও দিয়া হৈছে। মূল উপদেশত চাৰিবিধ ব্যূহ—বাসুদেৱ, সংকৰ্ষণ, প্ৰদ্যুম্ন, অনিরুদ্ধ—আৰু তদনুৰূপ বৈষ্ণৱ ধামসমূহ—বৈকুণ্ঠ, ‘নিত্য’ লোক, শ্বেতদ্বীপ, আৰু ক্ষীৰসাগৰ—ৰ মানচিত্ৰ দিয়া হয়। শেষত কোৱা হয় যে মন্ত্রজপ আৰু একান্ত ভক্তি (দাস্যভাব) দ্বাৰা স্বৰ্গৰ অনিত্যতা অতিক্ৰম কৰি অপুনৰাৱৃত্তি-মুক্তি লাভ হয়।