Adhyaya 183

শ্ৰী মহাদেৱে হিমালয়-কন্যা পাৰ্বতীক উপদেশ দিবলৈ সংকল্প প্ৰকাশ কৰে। তাৰ পাছত কাহিনী মাহিষ্মতীলৈ সৰি যায়, য’ত শৈৱ ব্ৰাহ্মণ মাধৱে যজ্ঞৰ আয়োজন কৰে আৰু বলিৰ বাবে এটা ছাগলী আনে। ছাগলীয়ে কথা কৈ যজ্ঞত হিংসাৰ ফলপ্ৰসূতা প্ৰশ্ন কৰে আৰু কৰ্ম-কাৰণ বৰ্ণনা কৰে: পূৰ্বজন্মত সি বিদ্বান ঋত্বিক আছিল, কিন্তু চণ্ডিকাৰ উপাসনাৰ সৈতে জড়িত অশাস্ত্ৰীয় হত্যাৰ বাবে শাপগ্ৰস্ত হৈ কষ্টদায়ক জন্মত পতিত হয়—বান্দৰ, কুকুৰ, ঘোঁৰা, আৰু শেষত ছাগলী। তাৰ পাছত সি কুৰুক্ষেত্ৰত সূৰ্যগ্ৰহণৰ সময়ৰ আন এটা দৃষ্টান্ত কয়। ৰজা চন্দ্ৰশৰ্মাৰ মহাদানত কালপুৰুষ প্ৰকাশ পায় আৰু দানৰ দোষৰ ফলত পাপ দেহধাৰী হৈ (চাণ্ডাল-ৰূপে) এজন ব্ৰাহ্মণক আঁকোৱালি ধৰে। সেই ব্ৰাহ্মণে অন্তৰে ভগৱদ্গীতাৰ নবম অধ্যায় জপ কৰাত পাপ দূৰ হয়। অধ্যায়ৰ উপসংহাৰত কোৱা হয়—গীতাৰ নবম অধ্যায় নিত্য পাঠ কৰিলে অনুচিত দানজনিত বিপদ অতিক্ৰম হয় আৰু মুক্তি লাভ হয়।