Adhyaya 177

এই অধ্যায়ত জড়া নামৰ এজন ব্ৰাহ্মণে নিজৰ স্বধৰ্ম ত্যাগ কৰি পৰস্ত্ৰী-গমন, জুৱা, মদ্যপান, শিকার আৰু চুৰি আদি পাপত লিপ্ত হয়। দুষ্ট লোকৰ হাতত নিহত হৈ সি মৃত্যুৰ পিছত ভয়ংকৰ অৱস্থাত দুঃখ ভোগ কৰে। তাৰ বেদ-নিপুণ পুত্ৰ পিতৃৰ সন্ধানত আৰু পৰলোকীয় পুণ্যকৰ্মৰ উদ্দেশ্যে বাৰাণসীলৈ যাত্ৰা কৰে, কিন্তু যি গছতলাত পিতৃৰ মৃত্যু হৈছিল তাত থমকি সন্ধ্যা-বন্দনা কৰি ভগৱদ্গীতাৰ তৃতীয় অধ্যায় পাঠ কৰে। তেতিয়া এক ভয়াবহ দিৱ্য লক্ষণ দেখা দিয়ে আৰু পিতৃ উজ্জ্বল বিমানে প্ৰকাশ পাই কয় যে গীতা-পাঠৰ সান্নিধ্যই তাক মুক্তি দিলে। জড়াই পুত্ৰক শ্ৰাদ্ধাদি কৰ্ম কৰি নৰকত পতিত আত্মীয়সকললৈ পুণ্য সঁপিয়াবলৈ উপদেশ দিয়ে। পৰৱৰ্তী অংশত যম আদি বিষ্ণুৰ স্তৱ কৰে; মধুসূদনে যমক নিজৰ নিয়ত কৰ্তব্য পালন কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে, আৰু গীতাৰ মহিমাৰে পুণ্য-সঞ্চাৰযোগে বহুজনৰ উদ্ধাৰৰ কথা বৰ্ণিত হয়।