Adhyaya 175

পাৰ্বতীয়ে ভগৱদ্গীতাৰ মাহাত্ম্য জানিব খোজে। মহাদেৱে উত্তৰত প্ৰাচীন বিষ্ণু–লক্ষ্মী সংলাপ বৰ্ণনা কৰে: লক্ষ্মীয়ে সুধাসাগৰত বিষ্ণু কিয় শয়ন কৰে বুলি সোধে। বিষ্ণুৱে কয় যে তেওঁ অন্তৰ্মুখী ধ্যানত নিমগ্ন, নিজৰ মহেশ্বৰ-ৰূপ দৰ্শন কৰি আছে; ইয়াত দ্বৈততা আৰু ধাৰণাগত সীমাৰ ওপৰত থকা অদ্বৈত আত্মাৰ তত্ত্ব প্ৰকাশ পায়। এই অধ্যায়ত গীতাক ব্যাসদেৱে বেদ-শাস্ত্ৰৰ মথিত সাৰ বুলি কোৱা হৈছে আৰু অষ্টাদশ অধ্যায়ক দিৱ্য “দেহ” স্বৰূপে মানা হৈছে, যাৰ বাক্যই সংসাৰৰ পাষ কাটি দিয়ে। ফলশ্ৰুতিত কোৱা হয়—আংশিক অধ্যয়নো মহাপুণ্যদায়ক। সুশৰ্মাৰ পতন, পুনর্জন্ম আৰু শেষত গীতাৰ প্ৰথম অধ্যায় শ্ৰৱণ/পাঠে শুদ্ধি লাভ কৰি গৃহস্থৰ বাবেও সুলভ মুক্তিৰ দিশ দেখুওৱা হৈছে।