Adhyaya 17

অধ্যায় ১৭ত জালন্ধৰ আৰু শিৱৰ মাজত হোৱা তীব্ৰ যুদ্ধৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। অসুৰৰ ৰজা জালন্ধৰে ৰক্তাক্ত যুদ্ধক্ষেত্ৰ নিৰীক্ষণ কৰি বৃষভৰ ওপৰত উপবিষ্ট শিৱক আক্ৰমণ কৰে। শিৱৰ গণ, বীৰভদ্ৰ, মণিভদ্ৰ আৰু কাৰ্তিকেয়ই (স্কন্দ) অসুৰসকলৰ সৈতে তীব্ৰ যুঁজ দিয়ে। শিৱই এক মহাজাগতিক বাণেৰে জালন্ধৰক আঘাত কৰে, যাৰ ফলত তেওঁ মূৰ্ছা যায় আৰু ৰুদ্ৰই অসুৰ সেনাক ধ্বংস কৰে। জালন্ধৰে তেওঁৰ গুৰু শুক্ৰক মাতি পঠিয়ায়, যিয়ে মন্ত্ৰ আৰু পবিত্ৰ পানীৰ দ্বাৰা মৃত অসুৰসকলক পুনৰুজ্জীৱিত কৰে। ব্ৰহ্মহত্যাৰ পাপৰ পৰা বাচিবলৈ শিৱই এক ভয়ংকৰ কৃত্য সৃষ্টি কৰে আৰু তাইক শুক্ৰক গ্ৰাস কৰি নিজৰ গৰ্ভত আৱদ্ধ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে, যাতে জালন্ধৰৰ মৃত্যু নোহোৱালৈকে তেওঁ অসুৰসকলক জীয়াই তুলিব নোৱাৰে।