
The Glory of Khaṇḍa-tīrtha and Brahmavallī (Brahma-tīrtha)
অধ্যায় ১৪৪-ত দুটা সংযুক্ত তীৰ্থক্ষেত্ৰৰ মহিমা বৰ্ণিত হৈছে—ব্ৰহ্মৱল্লী/ব্ৰহ্ম-তীৰ্থ (সাব্ভ্ৰমতী আৰু ব্ৰহ্মৱল্লী জলধাৰাৰ সঙ্গমত) আৰু খণ্ড-তীৰ্থ/বৃষ-তীৰ্থ। ব্ৰহ্মৱল্লীক শ্ৰাদ্ধ-কর্মৰ বাবে প্ৰয়াগ আৰু গয়াৰ সমান বুলি ঘোষণা কৰা হৈছে; ইয়াত পিণ্ড-দান কৰিলে পিতৃগণ বাৰ বছৰলৈ তৃপ্ত হয়, আৰু বিশেষকৈ গ্ৰহণকালত দান কৰিলে পুণ্য বহুগুণে বৃদ্ধি পায়। স্নান কৰি নাৰায়ণ-স্মৰণ, তুলসীৰ মালা সহ, স্বৰ্গ আৰু বৈকুণ্ঠমুখী ফল প্ৰদান কৰে; শঙ্খ-চক্ৰ-গদা ধাৰণ কৰা দিৱ্য ৰূপ লাভৰ কথাও কোৱা হৈছে। তাৰ পাছত কাহিনী খণ্ড-তীৰ্থলৈ ঘূৰে: গোকুল/গোলোকত এটা ঘটনাৰ ফলত শাপগ্ৰস্ত গাইসমূহ পৃথিৱীত পতিত হয় আৰু ব্ৰহ্মৱল্লীৰ ওচৰৰ খণ্ড সৰোবৰত বিধিপূৰ্বক স্নান কৰি পুনৰ স্বৰ্গ/গোলোক লাভ কৰে। অধ্যায়ত গাই-বৃষৰ পূজা, দান (সোনাৰ গাইসহ), গোহ্ৰদত পিতৃ-তৰ্পণ, আৰু বৃক্ষৰোপণ (পিপল, পাঁচটা আমলখী)ৰ বিধান দিয়া হৈছে; ইয়াৰ ফলত গোলোক, পিতৃলোক আৰু হৰিৰ ধাম লাভ আৰু “অন্তহীন” পুণ্যৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছে।
No shlokas available for this adhyaya yet.