Adhyaya 141
The Greatness of Madhurāditya (Mathurā Tīrtha and the Mandavya–Dharma–Vidura Legend)
এই অধ্যায়ত প্ৰথমে হিৰণ্যাসঙ্গমৰ ওচৰত ধৰ্মাৱতী–গঙ্গাৰ সঙ্গম আদি তীৰ্থসমূহৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তাত স্নান কৰিলে স্বৰ্গলাভ হয় আৰু সেই ঠাইতে শ্ৰাদ্ধ কৰিলে পিতৃঋণৰ পৰা মুক্তি লাভ হয় বুলি কোৱা হৈছে। তাৰ পিছত মথুৰাক পাপ-নাশক তীৰ্থ ৰূপে মহিমান্বিত কৰা হৈছে, য’ত মধুসূদন হৰিৰ দর্শন লাভ হয়। কংসবধৰ পিছত শ্ৰীকৃষ্ণৰ গমন-আগমন আৰু মধুৰাদিত্য তথা মধুৰাৰ্ক উপাসনাৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ কথা স্মৰণ কৰা হৈছে। শেষত কৰ্ম-কাৰণমূলক কাহিনী: ঋষি মাণ্ডব্যক অন্যায়ে শূলত দিয়া হয়; তেওঁ ব্যক্তিৰূপী ধৰ্মক প্ৰশ্ন কৰে আৰু জানে যে ই শৈশৱৰ এক নিষ্ঠুৰতাৰ কৰ্মফল। মাণ্ডব্যৰ শাপত ধৰ্ম বিদুৰ ৰূপে জন্ম লয়; পিছত সাব্হ্ৰমতী–ধৰ্মাৱতী সঙ্গমত স্নান কৰি শূদ্ৰ-অৱস্থা ত্যাগ কৰে, তীৰ্থযাত্ৰাৰ শুদ্ধিকাৰক শক্তি প্ৰকাশ পায়।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.