Adhyaya 140

এই অধ্যায়ত উত্তৰ খণ্ডৰ তীৰ্থ-মাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত হিৰণ্যাসঙ্গম নামৰ সঙ্গম-তীৰ্থৰ মহিমা বৰ্ণিত। মহাদেৱে দেৱী উমাক প্ৰাচীন কাহিনী কৈছে—গঙ্গা সাত ধাৰাত বিভক্ত হয়, আৰু সপ্তম ধাৰাটোক ‘হিৰণ্যা’ বুলি কোৱা হয়। তীৰ্থখন সত্যবান পৰ্বতৰ ওচৰত, ঋক্ষু আৰু মঞ্জুময়ৰ মাজত অৱস্থিত বুলি উল্লেখ আছে; ইয়াত স্নান আৰু জল পান পাপ-নাশক বুলি প্ৰশংসিত। ই তীৰ্থৰ সংযোগ বনস্থলী, নাৰায়ণ/হৰি আৰু ‘হিৰণ্যাসঙ্গমেশ্বৰ’ দেৱতাৰ সৈতে দেখুওৱা হৈছে। নৰ-নাৰায়ণৰ তপস্যা আৰু উৰ্বশীৰ জন্মৰ স্মৰণো আছে। ইয়াত স্নানৰ ফল হাজাৰ কপিলা গাই দান, দহটা অশ্বমেধ, গ্ৰহণ-ব্ৰত আৰু তুলাপুৰুষ-দানৰ সমান বুলি কোৱা হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে হিৰণ্যাক্ষৰ তপ, জনমেজয়ৰ সুৱৰ্ণ-দেহ লাভ, আৰু বিশ্বামিত্ৰৰ শুদ্ধিস্নান কৰি শিৱলোক প্ৰাপ্তিৰ কথা বৰ্ণিত। এই তীৰ্থৰ পুণ্য সকলো বৰ্ণৰ লোকৰ বাবে উপলব্ধ বুলি ঘোষণা কৰা হৈছে।