Adhyaya 124

এই অধ্যায়ত কাৰ্ত্তিক মাহাত্ম্যত প্ৰবোধিনী/হৰিবোধিনী একাদশীৰ মহিমা বৰ্ণিত হৈছে। কোৱা হৈছে যে এই ব্ৰত পাপনাশক আৰু পুণ্যবর্ধক; একদিন উপবাসেই মহৎ বৈদিক যজ্ঞসমূহৰ সমান ফল প্ৰদান কৰে। তাৰ পাছত জাগৰণ (ৰাতি জাগি ভগৱানৰ আৰাধনা)ৰ মুক্তিদায়িনী শক্তি বৰ্ণনা কৰা হৈছে—গীত, বাদ্য, দীপ, নৈবেদ্য, সত্য, দান আৰু সংযমী একাগ্ৰতাৰে কৰা পূজাই শেষত মোক্ষ আৰু পুনর্জন্ম-নিবৃত্তি দিয়ে। লগতে কাৰ্ত্তিকত দৈনিক উপাসনাৰ বিধি—পুৰুষসূক্ত পাঠ, পাঞ্চৰাত্ৰ পদ্ধতি, নামজপ, সহস্ৰনাম আৰু গজেন্দ্ৰ-মোক্ষ কাহিনী পাঠ আদি উল্লেখ আছে। স্কন্দৰ প্ৰশ্নত ভীষ্ম-পঞ্চক ব্ৰতৰ উপদেশ দিয়া হৈছে—একাদশীৰ পৰা পাঁচদিন: স্নান, পিতৃ-তর্পণ, নিৰ্দিষ্ট মন্ত্রেৰে ভীষ্ম-তর্পণ, ধাতুৰে পাঁচবিধ পূজা, কঠোৰ নিয়ম-সংযম আৰু নিৰ্দিষ্ট অৰ্ঘ্য-আহাৰ-শুদ্ধিকৰণ ক্ৰম। শেষত গোপনীয়তা আৰু পৰম্পৰা-সংৰক্ষণৰ প্ৰশংসা কৰি কোৱা হৈছে যে পাঠক/গুৰুক সন্মান কৰা বিষ্ণুক সন্মান কৰাৰ সমান; এই মাহাত্ম্য শুনা আৰু ৰক্ষা কৰিলে লৌকিক কল্যাণ আৰু পৰম মুক্তি লাভ হয়।