Adhyaya 8

এই অধ্যায়ত গঙ্গা-মাতাৰ ত্ৰাণকাৰী মহিমা ঘোষণা কৰা হৈছে। ভক্তিভাৱে গঙ্গাজল স্পৰ্শ, পান বা ব্যৱহাৰ কৰাক মহান যজ্ঞসম পুণ্য বুলি কোৱা হৈছে; আৰু তীৰ্থযাত্ৰীক বাধা দিয়া, অৱহেলা কৰা বা গঙ্গাতীৰ্থৰ নিন্দা কৰাসকলক নৰকীয় ফল ভোগ কৰিব লাগিব বুলি কঠোৰ সতর্কতা দিয়া হৈছে। তাৰ পিছত শুচিতা-নিয়ম অধিক কঠিনভাৱে স্থাপন কৰা হয়: তীৰ বা জলত মল-মূত্ৰ, জুঠা, কফ আদি পেলাই অপবিত্ৰ কৰা প্ৰায় অপ্রায়শ্চিত পাপ বুলি বৰ্ণিত, আৰু গঙ্গাত কৰা পাপ অন্য ঠাইত গ’লে সহজে নাশ নহয় বুলি কোৱা হয়। পাছৰ অংশত ইন্দ্ৰ, শচী আৰু পদ্মগন্ধা/ক্ৰৌঞ্চীৰ উপাখ্যান দিয়া হৈছে, যাৰ দ্বাৰা গঙ্গাত মৃত্যু আৰু বিশেষকৈ অস্থি জলে ডুবি থাকিলে অতি মহৎ ফল—দীৰ্ঘকাল স্বৰ্গীয় সম্মান আৰু বিষ্ণুলোকৰ সান্নিধ্য—লাভ হয় বুলি দেখুওৱা হয়। শেষত মৃত্যুকালে “গঙ্গা” নাম উচ্চাৰণ বা গঙ্গাৰ কাহিনী স্মৰণ কৰিলেই মুক্তি বা বৃহৎ স্বৰ্গফল লাভ হয় বুলি উপসংহাৰ কৰা হৈছে।