Adhyaya 26

জৈমিনিয়ে ব্যাসদেৱক সুধিলে—কঠোৰ কলিযুগ আহিলে মানুহৰ আচৰণ কেনেকুৱা হ’ব? ব্যাসদেৱে সত্যযুগৰ ধৰ্মগুণ—সত্যবাদিতা, দয়া, সুস্বাস্থ্য আৰু নাৰায়ণ-উপাসনা—বৰ্ণনা কৰি ত্ৰেতা আৰু দ্বাপৰত ধীৰে ধীৰে অধঃপতন দেখুৱায়। কলিত নৈতিকতা উলটি যায়: কাম, নিষ্ঠুৰতা, কপটতা, চৌৰ্য, কুসঙ্গ/নাস্তিক সঙ্গ, আৰু বৰ্ণাশ্ৰম-ধৰ্মত বিভ্ৰান্তি। তাৰ পিছত উপায় কোৱা হয়—কলিৰ ভয়ংকৰতাৰ মাজতো সাধনাৰ ফল অতি শীঘ্ৰ লাভ হয়, বিশেষকৈ হৰিনাম-জপে আৰু ভক্তিসহ কৰা সকলো কৰ্ম মহাবিষ্ণুক অৰ্পণ কৰিলে। শেষত ফলশ্ৰুতি: এই উপদেশ পাঠ, শ্ৰৱণ, লিখন বা পূজন কৰিলে সঞ্চিত পাপ নাশ হয় আৰু শ্ৰীপতিৰ কৃপাৰে ইচ্ছিত সিদ্ধি আৰু মুক্তি লাভ হয়।